کلانشهر: علی لاریجانی مشاور رهبر معظم انقلاب اسلامی و عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام هفته گذشته با سفر به سوریه و لبنان پیامی را از سوی حضرت آیت الله خامنه ای به آقایان بشار اسد رئیس جمهور سوریه و نبیه بری رئیس مجلس لبنان ابلاغ کرد.
این سفر بازخوردهای زیادی به نفع جبهه مقاومت در رسانه های منطقه ای و بین المللی داشت و مورد تحلیل و ارزیابی های مختلفی قرار گرفت.

به همین مناسبت، رسانه KHAMENEI.IR در گفت وگویی اختصاصی با لاریجانی به تحلیل و بررسی زمینه ها و رخدادها و دریافت های میدانی وی از این سفر و آثار سیاسی، بین المللی و میدانی آن در شرایط ویژه منطقه، پرداخته است.

علی لاریجانی در بخشی از این گفت وگو خطاب در پاسخ به این سوال:با توجه به اینکه شما در ماجرای جنگ ۳۳ روزه دبیر شورای امنیت ملی بودید و درگیر پرونده ی لبنان؛ در موقع آن اتفاقات مراوداتی داشتید قطعاً، بعداً هم همین جور. بنظر شما در جریان مقاومت از ۲۰۰۶ تا الان چه تغییر و تحوّل واضح و شاخصی رخ داده است؟
آقای دکتر علی لاریجانی: عرض شود که دو موضوع هست؛ یکی اینکه این حادثه ی جنگ ۳۳ روزه با حادثه ی فعلی چقدر مشابهت دارد و چگونه اداره شده. یکی اینکه در این فاصله شرایط منطقه چه تغییراتی کرده؟ توضیح داد:

در جنگ ۳۳ روزه، تقریباً شبیه به همین وضع پیش آمد منتها با یک تغییراتی؛ اولین موضوع این بود که اینها در هجوم اولیه شبیه امروز بود. یعنی تقریباً دو هفته ای یا یک دوازده روز، ۱۲-۱۳ روز اول شتاب اسراییل بسیار زیاد بود و کشت وکشتار زیاد و از نظر زمین هم جلو آمده بودند بیشتر از حالا. و در این فاصله هر بحثی راجع به توقف جنگ بود آمریکایی ها مخالفت میکردند و من یادم هست آن موقع یک کنفرانسی در رم تشکیل شد آنجا نخست وزیر ایتالیا و دیگران پیشنهاد آتش بس دادند. آن موقع وزیر خارجه ی آلمان یک خانمی بود او سفت مخالفت کرد گفت الان وقت این حرفها نیست. این گذشت و اینها فکر میکردند پیروزند و کار حزب الله تمام شد. بعد دوازده سیزده روز که گذشت، تغییر کرد شرایط. بعد از این شرایط خودشان به دست و پا افتادند برای آتش بس، قطعنامه آماده شد. قبل آن هرچه قطعنامه بود رد میکردند. تعدادی از این وزرای خارجه ی منطقه که نقش دلال را دارند برای آنها، مرتب تماس میگرفتند که این مسئله را سریع تر شما حمایت کنید، حل کنید. خودشان افتادند به دست و پا. این نزول و صعود آن موقع هم بود، الان هم هست. یکی این نکته است.

نکته ی دیگری که دارای تفاوت هست. البته آن موقع آقای حسن نصرالله بود، شهید سلیمانی بود، اینها خیلی روحیه بخش بودند. خب الان اینها نیستند. اما اینها جایگزین کردند. مثل اینکه این جبهه نیاز به یک شهادتهای بزرگ داشت تا این نیروهای جوان هم قسم شوند و پای صیانت از لبنان بایستند. یعنی به جای اینکه این موضوع، سایش برای اینها ایجاد کند و فرسایش روحی پیدا کنند، این تبدیل شد به یک انرژی جدید در روحیه ی اینها. و اینها پای کارشان ایستادند. درست است یک فقدانهایی دارند ولی این انرژی را خدا به اینها داده، یعنی واقعاً از این نیرو خیلی کار برمی آید.

نکته ی بعدی این است که توانمندی حزب الله قابل مقایسه با قبل نیست؛ در جنگ ۳۳ روزه اینها این مقدار تجربه ی عملیاتی نداشتند و خیلی الان تجربه پیدا کردند و همچنین امکانات زیاد. اینها هنوز از تجهیزات مهمشان استفاده نکرده اند و اگر استفاده بکنند به نظر من صحنه خیلی تغییر میکند. و شاید اینها فهمیدند که یک مقدار علاقمندند زودتر آتش بس بشود. من فکر میکنم صحنه تغییرات و مشابهاتش اینطوری است فعلاً.

منتها از نظر مسئله ی نسبتش با ما؛ من مثالی زدم که غربی ها یک تلقّی داشتند که چون این ظرفیت ماند و اینها به قول شما بازوی ایرانند، پس یک جای دیگر باید به اینها لطمه بزنیم و آن قطعنامه دادن است.

اصلاً شما مطلب را از نظر منطقی نگاه بکنید؛ خب شما یک دعوایی در منطقه دارید، موضوعش هم موضوع دیگری است؛ چرا برای هسته ای دارید قطعنامه می دهید؟ چون آنجا آقای کیسینجر گفته بود الان یک قطعنامه بدهید. پس معلوم است که تلقّی تان این بوده، اینجا شما مشکلی پیدا کردید یک جای دیگری باید تلافی دربیاورید.

من تحرکی که الان کشورهای اروپایی دارند ایجاد می کنند برای قطعنامه در آژانس را از این سنخ می بینم .درواقع دنبال یک رفتار نیشگونانه نسبت به ایران هستند که ما چون در آنجا مثلاً موفق نشدیم به شما ضربه بزنیم یک جای دیگر به شما ضربه می زنیم. منتها یک اشتباهی دارند می کنند؛ ببینید وقتی فرض کنیم ما همان روش گذشته را ادامه می دهیم در قبل که شما قطعنامه صادر کردید برای ایران مزاحمت ایجاد کردید از نظر اقتصادی، ولی ایران توانست خودش را یک قدری باز بیابد. از نظر هسته ای شما
پیش بردید یا ایران قوی تر شد؟ تکنولوژی های جدید هسته ای پیدا کرد و الان غنی سازی اش را برده بالای ۶۰ درصد.
پس شما موفق نبودید.
بله؛ یک خسارت اقتصادی به ما زدید ولی آن کاری که می خواستید که این نبود؛ کاری که می خواستید این بود که ایران را از نظر هسته ای جلوگیری کنید. بعد هم نتیجه اش این بود که بعد از یک مدتی آمدید گفتید بیایید تفاهم کنیم. تفاهم کردیم باز دوباره آمریکایی ها خلف وعده کردند. خب الان در موقعیت مختلفی هستیم.

به هرحال ما غنی سازی را گسترش دادیم و غنی ُسازی را بردیم بالای ۶۰ درصد. شما با تجربه ای که برای منصرف کردن ایران دارید و دیدید که نمی شود، پس دو تا راه بیشتر پیش رویتان ندارید؛ یکی برگردید به همان برجامی که تصویب شده -خب ایران همیشه به شما گفته بیایید برگردید اشتباهتان را حل کنید البته خسارتهای ما را هم باید یکجوری تأمین کنید-؛ یک راه دیگرش هم این است که خیلی خب، قبول ندارید؟ -چون شنیدم دولت جدید ایالات متحده گفته «ما آن برجام را اصلاً قبول نداریم چون ایرانی ها سر ما را کلاه گذاشتند!»- آن وحی منزل نیست، خب بیایید سر موضوع جدید: شما می گویید «ایران هسته ای را ما قبول داریم. به سمت بمب نرود عیب ندارد!»؛ ما غنی سازی در این حد داریم، خب بیایید توافق کنید -که ایران یک شروطی دارد برای این امر با توجه به تجربه ی گذشته- ما به سمت بمب نمی رویم، شما هم شروط ما را بپذیرید.

توافق بعدی بکنید. بنابراین ما توصیه نمی کنیم شما رفتار غلط قبلی تان را دنبال کنید. ولی به هرحال این هم یک راه حل است. بیایید از این راه حل استفاده کنید.

متن کامل مصاحبه را اینجا بخوانید